Mikrokontrolery - Jak zacząć?

... czyli zbiór praktycznej wiedzy dot. mikrokontrolerów.

wtorek, 22 marca 2011

ESP8266 WiFi: Podłączenie modułu i komunikacja z komputerem

Autor: Tomasz Francuz
Redakcja: Dondu


ESP8266 WiFi: Podłączenie modułu i komunikacja z komputerem


Artykuł jest częścią cyklu: Moduły WiFi

W pierwszej części naszego mini-cyklu o ESP8266 dowiedzieliśmy się co nieco o tym jaki moduł kupić i czym one się między sobą różnią. Skoro mamy już moduł nadszedł czas, aby go ożywić, czyli się z nim skomunikować. W tej części pokażę jak połączyć moduł z mikrokontrolerem i jakie na użytkownika czyhają potencjalne pułapki.

Pamiętajcie tylko, że na rynku jest dużo różnych wersji modułów ESP i jeszcze więcej wersji firmware. Po prostu nie jestem w stanie przetestować wszystkich. Jeśli więc traficie na moduł, który zachowuje się odmiennie niż w naszym opisie to dajcie proszę znać pisząc komentarz do tego artykułu.





Kabelkologia

Zanim zaczniemy grzebać przy module jeszcze raz przypomnę – moduł wymaga zasilania z zakresu 3,0-3,6V, czyli w praktyce standardowego 3,3V. Ponieważ impulsowo może pobierać nawet ponad 200mA, musimy zadbać o to, aby zasilacz był w stanie taki prąd dostarczyć. Stąd też, jeśli używasz np. Arduino, do którego podłączonych jest sporo różnych urządzeń, to pomyśl o lepszym zasilaniu niż wbudowany na płytce stabilizator. Pamiętaj też, że dodatkowe kondensatory: elektrolityczny (do kilkuset µF) i ceramiczny 100nF nie zaszkodzą, a mogą pomóc.

Pamiętaj, moduł nie toleruje zasilania 5V, jego piny sterujące też nie są 5V-tolerant, chyba że kupiłeś moduł z translatorami poziomów.

Stąd też połączenie ESP8266 z mikrokontrolerami zasilanymi typowo z 5V nie może odbywać się bezpośrednio. W takiej sytuacji będziemy potrzebowali:
  • dodatkowego stabilizatora low-drop (LDO), który z 5V zrobi nam 3,3V do zasilania modułu,
  • konwertera poziomów 5V na 3,3V – rezystor lub dzielnik rezystorowy – taki konwerter potrzebny jest na linię RxD modułu, którą łączymy z wyjściem TxD UART mikrokontrolera i ewentualnie na wykorzystywane linie GPIO (wejścia/wyjścia).

A może prościej będzie przesiąść się na zasilanie 3,3V i raz na zawsze zakończyć problemy związane z różnymi domenami zasilania? Pamiętajmy, że niektóre wersje AVR-ów można zasilać z 3,3V – klasyczne (ATtiny, ATmega - np. ATmega8A lub ATmega8L), będą wymagały tylko ograniczenia maksymalnej częstotliwości taktowania.

Ale np. AVR z rodziny XMEGA będą pracowały nawet z taktowaniem 32MHz przy zasilaniu 3,3V. Ponieważ bardzo lubię tą rodzinę mikrokontrolerów, a mają one w kontekście naszego modułu ESP także inne zalety, w dalszej części pokażę przykłady oparte na tych mikrokontrolerach.

Odsłona pierwsza – łączymy moduł z PC

Ponieważ naszą zabawę z modułem ESP8266 zaczniemy od prostych poleceń i po prostu oswojenia się z nową zabawką, wygodnie będzie połączyć moduł z komputerem PC. Tu pojawia się drobny problem – moduł do komunikacji wykorzystuje interfejs UART, a współczesne PC-ty raczej go nie mają – z interfejsów szeregowych posiadają m.in. USB.

Nawet jeśli ktoś ma jeszcze w domu komputer z RS232 to też nie ma się co cieszyć – ESP wykorzystuje tzw. RS232-TTL, czyli stany logiczne kodowane są w nim tak jak w układach logicznych, czyli stan niski to ok. 0V, a wysoki to 3,3V. Natomiast klasyczny RS232 pracuje przy poziomach napięć ±12V, stąd też podłączenie ESP do klasycznego RS232 niechybnie zakończy jego życie.

Ok, potrzebujemy więc przejściówkę USB-RS232-TTL z poziomami 3,3V. Tak się dobrze składa, że tego typu przejściówki możemy kupić za parę złotych z darmową dostawą np. na AliExpress.

Możemy też kupić opisywany w poprzedniej części tego cyklu moduł wyposażony już w przejściówkę na USB – w takiej sytuacji moduł po prostu łączymy z PC-tem kablem USB i możemy rozpocząć przygodę. A jeśli nie mamy modułu z wbudowanym USB? To musimy sobie sami połączyć moduł z przejściówką wg pokazanego poniżej rysunku:


Moduł FT232 - podłączenie ESP8266
FT232-moduł

Czyli łączymy:
  • RxD modułu z TxD przejściówki
  • TxD modułu z RxD przejściówki
  • łączymy GND i Vcc (3,3V) – tu uwaga:

Nigdy nie wykorzystuj napięcia 3,3V z przejściówki do zasilania modułu. W przejściówce znajduje się stabilizator LDO, który zasila część logiki oraz bufory IO układu, lecz ma ograniczoną wydajność prądową. W przypadku FT232 daje max 50mA – czyli ponad czterokrotnie mniej niż wymaga tego moduł ESP8266!

  • pin CH_PD łączymy z 3,3V bezpośrednio lub przez rezystor 4k7-10k
  • jeśli moduł ma wyprowadzony pin GPIO15 to łączymy go z GND (w dalszej części wyjaśnię o co chodzi)
  • pin REST (RESET) łączymy przez rezystor z 3,3V lub zostawiamy niepodłączony.


Wybierając przejściówkę pamiętajmy, aby wybrać taką, która daje na wyjściu poziomy logiczne w standardzie 3,3V. Niektóre dają na wyjściu 5V – w takim przypadku niepotrzebnie sobie skomplikujemy podłączenie ESP – wymagany będzie dodatkowy stabilizator i prosta translacja poziomów napięć.

I to tyle, proste, prawda? Wykorzystanie chipu FT232 jest proste i tanie, ale my przecież zajmujemy się mikrokontrolerami, może więc trochę skomplikujemy to proste połączenie?


Wykorzystanie modułu Xplained Mini


W drugim wydaniu swojej książki „Język C dla mikrokontrolerów AVR. Od podstaw do zaawansowanych aplikacji” wykorzystuję do realizacji przykładów moduł Xplained Mini – kosztuje on niewiele (w USA parę dolarów), ale w Polsce też go można kupić tanio, np. w Seguro za niecałe 50 zł. Trochę więcej o tym fajnym module możesz poczytać na naszym blogu w artykule: Xplained Mini – czyli to, co Atmel już dawno temu zrobić był powinien

Dlaczego Xplained jest fajny? Bo na pokładzie ma mikrokontroler ATMega168/328P, czyli ten sam, który jest w popularnym Arduino, cała płytka ma format Arduino i pasują do niej shieldy Arduino, a co więcej na płytce jest programator/debugger, czyli mamy wszystko, co potrzebne, aby wystartować z AVR. Ale mamy jeszcze jedną fajną rzecz – płytka zawiera konwerter RS232-TTL-USB! A więc możemy ją wykorzystać jako przejściówkę do podłączenia modułu ESP8266 do PC-ta. W tym celu musimy odnaleźć na płytce dwa punkty oznaczone jako RX i TX:


Xplained Mini
Xplained Mini

Znajdują się one po lewej stronie mikrokontrolera leżącego przy gnieździe USB, tuż pod napisem ATMega328P. Jeśli do tych punktów podłączymy UART modułu ESP to będziemy mogli się z nim komunikować przez USB. Z tym, że musimy pamiętać o ważnej rzeczy – standardowo moduł Xplained Mini pracuje z zasilaniem 5V (można to zmienić na 3,3V, wymaga to jednak drobnych zmian w module, które na razie pominiemy).

Stąd też o ile sygnał TxD modułu możemy bezpośrednio doprowadzić do dziurki oznaczonej jako RX na Xplained, o tyle, sygnał z dziurki oznaczonej TX musimy doprowadzić do wejścia RxD ESP poprzez rezystor lub dzielnik rezystorowy, tak aby zbić napięcie do bezpiecznego poziomu 3,3V. W tym celu możemy np. zbudować dzielnik z rezystorami 10k i 20k, tak jak na rysunku (wartości rezystorów nie są krytyczne, ważny jest ich stosunek):


Dzielnik rezystorowy
Dzielnik rezystorowy


Musimy pamiętać jeszcze o jednej drobnej rzeczy – piny RX i TX modułu Xplained są połączone z pinami TxD i RxD mikrokontrolera ATMega168/328P znajdującego się na module – musimy pamiętać, aby przed wykorzystaniem modułu jako przejściówkę RS-USB wczytać do ATMegi program, który nie wykorzystuje tych pinów. W przeciwnym przypadku mogą pojawić się zakłócenia w transmisji. Dodatkową zaletą Xplained jest to, że posiada on na pokładzie stabilizator 3,3V, możemy więc z niego zasilać ESP – stosowne napięcie dostępne jest na listwie po lewej stronie modułu.

I to tyle. Jak widzimy wykorzystanie Xplained Mini jest równie proste jak dedykowanej przejściówki RS232-USB.





XMEGA pokazuje pazurki…

Jak już napisałem, bardzo lubię mikrokontrolery XMEGA, pokażę więc jak je wykorzystać do zbudowania przejściówki USB-RS232 i podłączenia modułu ESP do PC-ta. Po co wykorzystywać XMEGA? Ano jest ku temu kilka powodów. Po pierwsze, pracuje on przy zasilaniu 3,3V, odpada więc konieczność wykonania jakiejkolwiek konwersji poziomów logicznych. Czyli jest prosto.

Jest jeszcze jedna zaleta – w cenie układu FTDI (oczywiście jeśli kupujemy osobny układ, a nie chiński gotowiec), możemy kupić XMEGA-ę z wbudowanym interfejsem USB. Daje nam to o wiele większe możliwości zabawy i przyda się w kolejnych odcinkach o ESP8266. Do tego na naszym rodzimym rynku jest kilka firm (LeonInstruments, Modułowo), które sprzedają świetne płytki rozwojowe z XMEGA – dlaczego więc ich nie wykorzystać?

Osoby regularnie czytające bloga wiedzą, że XMEGA-ę można w prosty sposób oprogramować tak, aby działała jako przejściówka USB-RS232 – pokazałem to w tym artykule: XMEGA: Emulacja portu szeregowego na XMEGA

Teraz wykorzystamy to rozwiązanie do stworzenia uniwersalnej przejściówki. W tym celu wystarczy wgrać prosty gotowiec i dodać dosłownie parę linii kodu. A konkretnie, musimy skonfigurować interfejs UART wykorzystywany do komunikacji z ESP8266 – w naszym przypadku będzie to USARTC0 (wykorzystamy piny 2 i 3 PORTC, do których należy podłączyć piny TxD i RxD modułu):


void usart_init()
{
 PORTC_OUTSET=PIN3_bm;
 PORTC_DIRSET=PIN3_bm;                          //Pin TxD musi być wyjściem
 USARTC0.CTRLB=USART_TXEN_bm | USART_RXEN_bm;   //Włącz nadajnik USART
 USARTC0.CTRLC=USART_CHSIZE_8BIT_gc;            //Ramka 8 bitów, bez parzystości, 1 bit stopu
 USARTC0.CTRLA=USART_RXCINTLVL_LO_gc;           //Włącz przerwanie odbiornika USART
}

Warto zwrócić uwagę na to, że konfigurując USART nigdzie nie ustawiamy szybkości, z jaką będzie działał. Nastąpi to dopiero w chwili, gdy PC otworzy nasz port szeregowy, przesyłając deskryptor z konfiguracją portu wybraną przez użytkownika. Zignorujemy większość danych zawartych w przesłanym deskryptorze, wykorzystamy tylko jedną – określającą szybkość pracy USART:

void uart_config(uint8_t port, usb_cdc_line_coding_t * cfg)
{
 //Konfiguracja w odpowiedzi na otwarcie CDC
 usart_set_baudrate(&USARTC0, cfg->dwDTERate, F_CPU);   //Konfigurujemy USARTC0 tak jak użytkownik skonfigurował VCOMM, ale uwzględniamy tylko baudrate
}


Teraz musimy jeszcze napisać funkcję odbierającą znaki z modułu i wysyłającą je na USB:

ISR(USARTC0_RXC_vect)
{
 udi_cdc_putc(USARTC0_DATA);
}


Po każdym odebranym znaku zgłoszone zostanie przerwanie, w którym odebrany znak będzie transmitowany przez USB do PC-ta. To samo musimy jeszcze zrobić ze znakami odbieranymi z PC-ta przez USB i wysyłać je do ESP:

while (1)
 {
  if(udi_cdc_is_rx_ready())
   USART_putchar(&USARTC0, udi_cdc_getc());  //Przepisz to co otrzymałeś na USART sterujący modułem
 }


Tym razem w pętli głównej (i tak nie mamy nic ciekawszego do roboty) czekamy aż coś zostanie przesłane przez USB i wysyłamy to przez USARTC0 do modułu ESP8266.

Do pobrania (kompletny projekt w Atmel Studio): ESP8266-PC.ZIP (kopia)

Po odpaleniu programu na PC powinniśmy zobaczyć nowy port szeregowy – to co na niego wyślemy trafi do ESP, a to co odbierzemy to komunikaty wysłane do nas z ESP. Proste prawda?

Zachęcam do wykorzystania XMEGA do realizacji komunikacji PC-USB-RS232-TTL-ESP8266 – jest to bardzo uniwersalne rozwiązanie i ma kilka zalet, o których już wspomniałem. Ale ma także inne.

Przede wszystkim jest to mikrokontroler, więc daje nam dużą elastyczność w dodawaniu potrzebnych funkcji. W szczególności możemy wymyślić inny sposób komunikacji niż poprzez wirtualny port szeregowy – ale to dla zaawansowanych. Zaletą, którą z pewnością wykorzystamy to posiadanie wielu linii IO, którymi możemy sterować, a przede wszystkim możemy je połączyć z liniami GPIO modułu, dzięki czemu możemy badać jego stan, sterować nimi, lub np. realizować komunikację z modułem przy pomocy innych interfejsów, np. SPI. Ale o tym później. Dla mnie najważniejszą zaletą wykorzystania XMEGA jest to, że mam ją pod ręką :-)





Pierwsze testy komunikacji

Ok, podłączyliśmy moduł z PC-tem – nie ważne na który sposób się zdecydowałeś, dalsze kroki wyglądają identycznie. Czas przetestować połączenie. Lecz zanim to zrobisz – warto jeszcze raz sprawdzić poprawność połączeń elektrycznych – głupio byłoby sobie na wstępie uszkodzić moduł WiFi (strata niewielka, ledwie parę złotych), lub port USB (tu straty mogą być większe). Ponieważ zapewne nie możesz się doczekać pierwszej odpowiedzi z modułu jeszcze w tym odcinku nawiążemy z nim połączenie…

Terminal

Co prawda mamy już wszystkie połączenia, ale na PC potrzebujemy jeszcze wygodny program, który umożliwi wysyłanie i odbiór danych z i do modułu. W sieci dostępnych jest sporo różnych programów terminali, osobiście lubię RealTerm – jest on całkowicie za darmo i ma wiele użytecznych funkcji. Zresztą czytelnicy naszego bloga już go kilkakrotnie poznali.

Można go pobrać ze strony domowej projektu: realterm.sourceforge.net

Po jego pobraniu, odpalamy go i w zakładce Port wybieramy parametry konfiguracyjne połączenia (szybkość, format danych), wirtualny port szeregowy, który posłuży do realizacji połączenia, a następnie klikamy Open.

Przykłady użycia Realterm:


Co po resecie?


Moduł ESP8266 tuż po resecie wysyła na pin TxD krótki komunikat informujący o przyczynie resetu oraz informacje diagnostyczne. Możemy to wykorzystać do testu komunikacji. W tym celu odpalamy terminal, ustawiamy szybkość transmisji na 76800 bodów (tak, Chińczycy to dziwny ludek, najwyraźniej mają kłopoty z konsekwencją, moduł co chwilę zmienia szybkość pracy UART), bez parzystości, 8 bitów danych i jeden bit stopu, czyli w skrócie:

76800 8N1

Po ustawieniu terminala i nawiązaniu połączenia na chwilę łączymy wejście modułu REST (od RESET, kolejny Chiński akronim) do masy, po czym zostawiamy je niepodłączone lub łączymy do Vcc. W efekcie powinniśmy zaobserwować komunikat wysyłany przez moduł:


ESP8266 Realterm - Pierwsza komunikacja
Pierwsza komunikacja

Jeśli otrzymaliśmy taki lub podobny komunikat to znaczy, że wszystko jest na dobrej drodze i mamy połączenie.

Pamiętaj, że jeśli zamiast powyższego komunikatu otrzymasz ciąg dziwnych znaków to też nie jest źle – po prostu wybrałeś niewłaściwą szybkość transmisji, lecz komunikacja jest ok i nie ma się czym przejmować.

Jeśli natomiast nie uzyskałeś nic to:
  • sprawdź jeszcze raz wszystkie połączenia i poprawność montażu (nawet, jeśli sprawdzałeś to już 100 razy to sprawdź i sto pierwszy),
  • sprawdź, czy połączyłeś piny TxD przejściówki z RxD modułu i RxD przejściówki z TxD modułu,
  • co jest mało prawdopodobne, ale możliwe – Chińczycy znowu coś zmienili w firmware i twój moduł nie wysyła żadnych komunikatów przy starcie – nie liczyłbym na to, ale kto wie. Jeśli spotkasz się z taką sytuacją to koniecznie daj nam znać.


Magia z GPIO15


Dla poprawnego startu modułu pin GPIO15 (o ile występuje na module) powinien mieć stan niski. Na modułach, na których pin ten nie jest wyprowadzony najprawdopodobniej odpowiednie wejście chipsetu jest połączone z masą na stałe. Na modułach, które posiadają ten pin może być różnie.

Jak zwykle musimy zdawać sobie sprawę z tego, że normy, standardy i logika to coś zupełnie dla inżynierów z Chin niepojętego i nie przywiązują do tych pojęć dużej wagi. W niektórych modułach pin ten jest połączony z masą (poprzez jakiś rezystor ściągający do GND?), na innych najwyraźniej nie.

W efekcie, jeśli widzisz w terminalu, że bootowanie kończy się na napisie „waiting for host” (tak jak na poprzednim screenshocie), to spróbuj połączyć GPIO15 na stałe do masy. Bez tego chip nie wejdzie w tryb poleceń AT i dalsza komunikacja nie będzie możliwa. Jeśli bootowanie przebiegło pomyślnie to powinieneś zobaczyć coś mniej więcej takiego:


ESP8266 - Prawidłowe bootowanie
Prawidłowe bootowanie

Jak widzisz, po kilku liniach sensownych informacji, pozwalających się zorientować m.in. w typie modułu i ilości dostępnej pamięci FLASH, na końcu mamy jakieś śmieci. Czy to problem? Otóż nie, to kolejny przykład na to, że myśli Chińczyków biegną własnymi, niekoniecznie prostymi torami … otóż jak już wspomniałem, moduł rozpoczyna bootowanie ustawiając UART na 76800 8N1, ale w trakcie zmienia ustawienia na 9600 8N1 lub na 115200 8N1 (zależy to od wersji firmware, więc sprawdź obie możliwości).

Ponieważ dalsze komunikaty są wysyłane już przy innej szybkości USART będziemy obserwować właśnie owe śmieci. W efekcie, jeśli ustawimy szybkość UART na docelową dla danego modułu (9600 lub 115200) to początek komunikatu będzie składał się ze śmieci, za to końcówka będzie zrozumiała:


ESP8266 - Prawidłowe bootowanie ze zmienioną szybkością
Prawidłowe bootowanie ze zmienioną szybkością

Dla nas istotne jest jedno – cały przesłany komunikat powinien zakończyć się ciągiem „ready \n\r”. Jeśli tak się stało to znaczy, że moduł jest gotowy do pracy i oczekuje na nasze polecenie.

Wydajmy więc pierwsze polecenie (komendę AT)

AT+GMR – jest to polecenie wyświetlające aktualną wersję firmware i SDK używanego przez moduł. Polecenia przesyłamy w zależności od używanego terminala. W RealTerm, przechodzimy do zakładki Send, w której wpisujemy polecenie AT+GMR, jednocześnie pamiętając, żeby w polu EOL (znaki końca linii) koniecznie zaznaczyć +CR + LF. Dzięki temu terminal do każdego wysyłanego łańcucha automatycznie doda znaki końca linii, które są wymagane przez moduł dla poprawnego rozpoznania polecenia.

W odpowiedzi powinniśmy uzyskać mniej więcej coś takiego:


ESP8266 - Polecenie AT+GMR
Pierwsze polecenie - AT+GMR

Jak widzimy uzyskaliśmy informację, że moduł zawiera wersję parsera komend AT 0.23.0.0 z kwietnia 2015 roku oraz wersję SDK 1.0.1. Co ważne każde polecenie AT kończy się komunikatem OK. Dzięki temu wiemy, że moduł poprawnie zinterpretował i wykonał polecenie.

Możemy jeszcze wydać polecenie AT+RST, w wyniku którego moduł jest resetowany, a my uzyskujemy komunikaty jak poniżej:


ESP8266 - Resetowanie modułu poleceniem AT+RST
Resetowanie modułu poleceniem AT+RST

Dlaczego o tym poleceniu wspominam? Właściwie z jednego powodu – aby po raz kolejny pokazać „konsekwencję” inżynierów. Tym razem, podczas resetu nie jest zmieniana szybkość UART, w efekcie poprawnie zobaczymy wszystkie komunikaty towarzyszące resetowi.

Możemy jeszcze przetestować część radiową modułu – w tym celu wydajemy polecenie AT+CWMODE=3 i AT+CWLAP, w efekcie powinniśmy otrzymać listę Access Pointów znajdujących się w otoczeniu:


ESP8266 - Pierwsza komunikacja radiowa
Pierwsza komunikacja radiowa

Ok, najtrudniejsze mamy za sobą – mamy komunikację z modułem, widzimy sieci bezprzewodowe, w kolejnej części zajmiemy się nawiązywaniem połączenia i przesyłaniem danych.


Oceń artykuł.
Wasze opinie są dla nas ważne, gdyż pozwalają dopracować poszczególne artykuły.
Pozdrawiamy, Autorzy
Ten artykuł oceniam na:

15 komentarzy:

  1. Do mnie moduliki z Chin już idą, spodziewam się ich przed końcem tygodnia. Kupiłem różne wersje za cenę około 2,30$/szt z darmową dostawą oczywiście. Już się nie mogę doczekać!!!!!!!!!!!!!!!!!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A gdzie kupowałeś? Jak płaciłeś?

      Usuń
    2. Pewnie na AliExpress, też tam kupuję, mogę polecić. A moduliki akurat jak dojdą to już parę artykułów o nich się pojawi :)

      Usuń
    3. Ja kupuję na AliExpress płacąc kartą kredytową. Można także na eBay płacąc PayPal, na który spokojnie można przelać środki z polskiego banku bez dodatkowych opłat.

      Usuń
  2. Moduł jest zarąbisty. Aktualnie opieram na nim swoją pracę inżynierską :) Ostatnimi czasy z nim trochę przeżyłem i włosów z głowy wydarłem.
    W tym miejscu warto wspomnieć o możliwości zmiany prędkości UART, widziałem różne wersje tej komendy, jednak w moim przypadku zadziałała ta ze strony producenta ( z GitHub'a)
    AT+IPR= np. AT+IPR=Baud=9600 co najgorsze przez swoje gapiostwo zauważyłem to dopiero po jakimś czasie.

    I tu na podstawie swoich błędów uczulę aby uważać na dobieranie prędkości UART uwzględniając stopę procentową błędów transmisji w zależności od dobranej częstotliwości taktowania mikroprocka. Błędy transmisji nie powinny być większe niż 2% dla poprawnej transmisji - tabele z konkretnymi wartościami można znaleźć w notach katalogowych procków.

    Piszę bo przez nieuwagę dwa dni się głowiłem co jest nie tak. Początkowo miałem ustwiony UART na 9600 i wszystko śmigało, potem zrobiłem aktualizację i nie działało nic. Okazało się, że nowy firmware wprowadził prędkość 115200. O ile łącząc się przejściówką wszystko było OK to arduino już nie dawało rady, nie wiedziałem co jest grane. Ale, w końcu olśniło:

    Korzystałem w tamtej chwili z Arduino(ATMEGA328P-PU) z prockiem 8MHz więc dla prędkości UART 115200 stopa błędów wynosi 8,5% stąd też wszystko się sypało. Wystarcyło dostosować prędkość wcześniej wspomnianym poleceniem i od tej pory wszystki śmiga i buczy :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. w pierwszym akapicie wdarł się błąd powinno być AT+IPR=9600 spokojnej nocy :)

      Usuń
  3. i w ramach wskazówek, układ jest baaaaaaardzo podatny na zakłócenia. sam zrobiłem sobie coś w stylu płytki uruchomieniowej - mam możliwość ustawienia zworki na jednym z pinów co pozwala mi chociażby na zmianę firmware. dołożyłem też do zasilania dwa kondensatory filtrujące je (jeden elektrolit i ceramiczny) - co ograniczyło przypadkowe restarty i zwieszki. Reguła stosowana w wielu przypadkach i pewnie wielu dobrze znana, ale tu szczególnie proponuję się pilnować - im krótsze przewody tym lepiej! Tyczy się to wszystkich przewodów: - kabelków na stykówce, przedłużacza USB jeżeli korzystacie, i samo doprowadzenie zasilania - w moim przypadku przetworniczka do ktorej prad doprowadzam z ładowarki telefonicznej - tu miałem spory przewód i też mi to powodowało zakłócenia.

    OdpowiedzUsuń
  4. Moduł niespecjalnie jest podatny na zakłócenia. Wymaga po prostu sensownego zasilacza o odpowiedniej wydajności prądowej. Chodzi o to, żeby przy gwałtownych zmianach poboru prądu napięcie tętnień było możliwie małe. Nie powoduje to problemów ze zwieszaniem czy resetem, lecz ogranicza zasięg modułu. Potencjalnie też sam moduł może zakłócać elementy znajdujące się w pobliżu - w końcu wypromieniowuje sporo energii w postaci fali EM. Jeśli moduł się resetuje to przede wszystkim podejrzewałbym zbyt małą wydajność zasilacza. Jak go zasilasz z ładowarki? Większość na wyjściu daje 5V, czyli musisz stosować jakiś stabilizator LDO?

    OdpowiedzUsuń
  5. Ładowarka (5V) zasila przetworniczkę na której napięcie wyjściowe wynosi 3.3V. Teraz restartów nie ma właśnie dzęki dołożeniu kondensatorów filtrujących i podciągnięciu nieużywanych pinów do VCC. Przed tymi zabiegami bywało różnie. I serio w zależności od zastosowanego źródła zasilania z zakłóceniami bywa różnie. Testowałem różne ładowarki - 2100mA, 1800mA; oraz zasilając przetworniczkę z USB z komputera. Tak, ot, z ciekawości - i efekty były różne. W najgorszym przypadku odpalając terminal sypało przypadkowymi śmieciami co jakis czas.

    OdpowiedzUsuń
  6. Ok, żle cie zrozumiałem. Tak jak pisałem w artykule - kondensatory są obowiązkowe. To jednak sporo prądu ciągnie, w dodatku zakłócenia mają pasmo dziesiątków MHz, na indukcyjności przewodów mogą się dziać cuda.

    OdpowiedzUsuń
  7. Także potwierdzam, że moduł wymaga dobrego zasilania i filtrowania. Sporo czasu spędziłem szukając przyczyny, bo w dokumentacji (2014 rok) nie dopatrzyłem się dokładnie wymagań dot. poboru prądu, a brak doświadczenia niestety nie pozwolił się domyślić :D

    Czekam na kolejne odcinki tego tematu. Pozdrawiam ekipę bloga - dzięki, że istnieją tacy fajni ludzie!!!

    OdpowiedzUsuń
  8. Witam,
    A ja mam problem z podłączeniem tegoż modułu, w żaden sposób nie mogę się z nim skomunikować.

    OdpowiedzUsuń
  9. Witam. Mam podobnie, nie umiem się połaczyć. Sprzęt kupiłem taki :"Konwerter USB RS232 PL2102 arduino 5V 3,3V " oraz "Moduł sieciowy WIFI ESP8266 sterowanie RS232 AT".Kabelki niby dobrze. Dodatkowo Ch_pd do 3.3V oraz GPIOO do masy, jedyne czego nie uczyniłem, bo gdzie indziej takiej uwagi nie znalazłem, żeby RESET na chwilę podłączyć do masy. Brak reakcji na jakiekolwiek komendy AT.

    OdpowiedzUsuń
  10. Witam, ostatnio na projekt dostaliśmy wyzwanie - podłączyć ATmege644PA do modułu ESP8266 przez USART, a dane odebrane z modułu wyświetlić na LCD. Podstawowe połączenie (Rx do Tx oraz pozostałe połączenia modułu) są poprawne. Próbuję wysłać prosta komendę AT z mikrokontrolera do modułu, ale prawdopodobnie otrzymuję śmieci albo w ogóle nie mam odpowiedzi. Kombinowałem z różnymi Baudrate'ami, ale ciągle otrzymuję jakieś śmieci. Użyłem kodu z przerwaniami, bez przerwań, z zapisem bufora, z bezpośrednim odczytem buforu i ciągle ten sam efekt - śmieci.
    Jeżeli ktoś łączył te dwa moduły ze sobą i ma pojęcie jak to

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ...jak to ogarnąć to proszę o kontakt na maila (magnusarias.95@gmail.com) bądź tutaj. Z góry dziękuje :)

      Usuń

Działy
Działy dodatkowe
Inne
O blogu




Dzisiaj
--> za darmo!!! <--
1. USBasp
2. microBOARD M8


Napisz artykuł
--> i wygraj nagrodę. <--


Co nowego na blogu?
Śledź naszego Facebook-a



Co nowego na blogu?
Śledź nas na Google+

/* 20140911 Wyłączona prawa kolumna */
  • 00

    dni

  • 00

    godzin

  • :
  • 00

    minut

  • :
  • 00

    sekund

Nie czekaj do ostatniego dnia!
Jakość opisu projektu także jest istotna (pkt 9.2 regulaminu).

Sponsorzy:

Zapamiętaj ten artykuł w moim prywatnym spisie treści.